Het is mijn missie dat iedereen gehoord en gezien mag worden!

Mijn naam is Femke Kuiper en ik ben opgegroeid met mijn zusje Brenda (2 jaar jonger) en mijn broertje Roeland (4 jaar jonger). Mijn zusje is geboren met een open ruggetje (spina bifida) en een waterhoofdje waardoor zij het verstand heeft van een kindje van 2. Ze zit in een rolstoel en heeft bijna 24 uur per dag verzorging nodig.

Ik ben een brus. Brus is een samenvoeging van het woord broer en zus. Met het woord brus worden broers en zussen van mensen met een handicap of stoornis bedoelt. Ik voel me niet altijd een brus, want daarnaast ben ik ook gewoon zus, dochter, moeder, partner en vriendin. Maar het hebben van een zusje met een handicap heeft wel invloed gehad op mijn leven.

In mijn jeugd was ik het lieve brave meisje. Ik deed het goed op school, had vriendinnen en zorgde goed voor mijn zusje. Wat mijn ouders niet wisten was dat ik ’s avonds vaak huilend in bed lag, dat ik hoopte dat Brenda ’s ochtends uit bed zou springen en zou zeggen: “grapje, ik kan wel lopen!” of dat ik me zorgen maakte over mijn ouders, mijn zusje en broertje. Voor mijn gevoel (dat is niet wat mijn ouders mij hebben opgelegd) was ik verantwoordelijk voor het reilen en zeilen in ons gezin. Dat het goed ging met Brenda, dat ze niet van streek raakte, dat mijn broertje niet teveel fuzz maakte omdat mijn ouders het al zo zwaar hadden. Ik hield mijn eigen zorgen voor me. Ik wilde het niet nog zwaarder maken voor mijn ouders. Ik was zo afgestemd op de ander, dat ik mezelf langzaam kwijt raakte. Kwijt raakte wat ik wilde en wat ik nodig had.

Tijdens mijn burn-out op mijn 27ste, ontdekte ik dat ik mijn eigen wensen en verlangens diep had weggestopt. Ik kon er geen contact meer mee maken. Ik had geen idee wat ik wilde of wat ik moest doen. Ik werkte als jurist en later als manager, maar was dat wel wat ik wilde? Wie was ik eigenlijk? Het is een hele ontdekkingsreis geweest (en is het nog steeds) om te ontdekken waar ik blij van word, wie ik ben, waar ik van hou. En nog steeds is mijn neiging om teveel met de ander bezig te zijn, waardoor ik mezelf vergeet. Het blijft een aandachtspunt en dat zal het waarschijnlijk ook altijd blijven.

Omdat ik hou van lezingen geven en van het ontwikkelen van mensen, geef ik nu samen met Estelle De Hingh (van Estelle De Hingh Kindercoaching) lezingen en workshops aan ouders en aan brussen zodat zij zichzelf niet kwijtraken of zichzelf weer kunnen vinden. Daarnaast geef ik individuele coaching aan volwassen brussen om opnieuw te ontdekken waar zíj van houden, wie zíj zijn en waar zíj behoefte aan hebben. Want ik geloof erin dat als je zelf weet wat je wilt en wat je behoeften zijn, je sterker en gelukkiger in het leven staat.

Wil je vrijblijvend kennis maken of heb je interesse in een lezing?

Samenwerkingen

Omdat ik hou van samenwerken én omdat ik van mening ben dat als je samen optrekt je zoveel meer kan bereiken, werk ik met een aantal mensen samen. Hieronder stel ik ze aan je voor.

Held& Mama is een platform van én voor moeders, onderwijs- en zorgprofessionals over het leven met zorgintensieve kinderen. Een beperking, handicap of chronische ziekte verandert niet alleen het leven van je kind maar ook dat van jou, je partner, je eventuele andere kinderen, je complete omgeving. Op Held& Mama lees je de mooiste blogs en columns van andere moeders en professionals die jouw situatie herkennen en begrijpen. Hopelijk haal je er ook kracht en moed, erkenning en begrip uit: lotgenotencontact is altijd fijn! Ook mijn blogs vind je er terug, lees je mee? Zie http://www.heldenmama.nl.

Estelle en ik geven samen lezingen en workshops voor ouders van brussen. Estelle is werkzaam als kindercoach voor kinderen met een bijzondere broer of zus (brusjes). Deze kinderen kunnen het moeilijk vinden op een gezonde manier aandacht te vragen en zichzelf te laten zien. Ze passen zich aan, cijferen zichzelf weg en willen vooral niet tot last zijn. Ook proberen ze vaak de zorgen van hun ouders over te nemen. Het kan ook dat ze juist met “vervelend“ gedrag de aandacht proberen af te dwingen. Ze kunnen zich schuldig voelen om het “waarom hij/zij wel en ik niet”. Schuldig om de schaamte om broer of zus. Machteloos omdat ze de situatie niet kunnen veranderen. En eenzaam omdat ze niet écht zichzelf zijn (ze weten niet zo goed wie ze zijn) en zich daardoor moeilijk met anderen (waaronder ook hun eigen ouders) kunnen verbinden. Als kindercoach begeleid ik deze brusjes waarbij ik de voorwaarden schept zodat het kind weer in beweging kan komen, cq een stap in de eigen ontwikkeling kan maken. De eigen kwaliteiten van het brusje worden samen ontdekt en ingezet om zo een positieve verandering teweeg te brengen. Ik ga er namelijk van uit dat kinderen weten waar het juiste antwoord op een ‘probleem’ te vinden is, namelijk in hen zelf! De antwoorden komen echter niet vanzelf, daar is iemand bij nodig die de juiste vragen weet te stellen. Zie http://www.estelledehinghkindercoaching.nl.