Binnen de lijntjes

Gisteren waren mijn ouders op een informatie-avond van de democratische school Lumiar in Groenekan. Naderhand vroeg ik hen wat ze ervan vonden. Het eerste wat ze zeiden, was dat ze aan mijn vier jaar jongere broertje Roel moesten denken. Wat zou dit onderwijs goed voor hem zijn geweest!

Roel ging namelijk altijd met buikpijn naar de basisschool, hij vond het vreselijk. En hoe knap is het wat hij nu heeft bereikt, een goed lopend eigen bedrijf. Toen moest ik aan mijn kinderen denken. Casper die soms moeite heeft met het huidige onderwijs, druk ervaart en het af en toe lastig heeft in de klas. En Evelien die overal doorheen sluist, die het ontzettend naar haar zin heeft en die binnen alle lijntjes blijft. Ze voldoet precies aan alles waar ze aan zou moeten voldoen. En over wie maak ik me dan het meeste “zorgen”? Eerst was dat Casper maar ik kom er steeds meer achter dat Evelien me het meeste zorgen baart. Ze loopt zo netjes binnen de lijntjes… is dat wel “normaal” kleutergedrag? Wordt ze wel voldoende uitgedaagd? Vertoont ze niet sociaal wenselijk gedrag? En wat wil ze eigenlijk zelf? En als ik naar mijzelf kijk? Ik deed het altijd goed op school, was een braaf meisje, deed nooit rare dingen en voldeed aan alle verwachtingen. Mijn school carrière was vele malen makkelijker dan die van mijn broertje maar mijn broertje had veel eerder door dan ik dat het belangrijk is om te doen wat bij je past en je hart te volgen. Ik ben dat nu pas aan het leren en hij doet het al jaren! Mijn lieve kleine broertje is nu mijn grote voorbeeld! Dus ja, binnen de lijntjes lopen hoeft niet altijd de beste weg te zijn en laten we kinderen vooral stimuleren om zichzelf te zijn en te ontdekken wat ze leuk vinden en waar hun talenten liggen! <3

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Tumblr0Email this to someone